Karkonosze potrafią zaskoczyć różnorodnością krajobrazów. W ciągu jednego dnia można przejść od zacienionych świerkowych lasów, przez malownicze wodospady, aż po rozległe grzbiety z widokiem na polską i czeską stronę Sudetów. Nad górskimi dolinami wznoszą się granitowe skały, a w kotłach polodowcowych kryją się jeziora przypominające niewielkie alpejskie stawy.
Dwa dni wystarczą, aby poznać najciekawsze zakątki tego pasma, choć nie sposób zobaczyć wszystkich jego atrakcji podczas jednego wyjazdu. Dobrym rozwiązaniem jest podzielenie weekendu między zachodnią część Karkonoszy, ze Szrenicą i Wodospadem Kamieńczyka, a okolice Karpacza, skąd prowadzą szlaki na Śnieżkę i do Kotła Małego Stawu.
Jak zaplanować dwa dni w Karkonoszach?
Najwygodniejszymi punktami wypadowymi są Szklarska Poręba i Karpacz. Pierwsza miejscowość zapewnia dostęp do zachodniej części pasma, natomiast druga stanowi naturalną bazę dla wycieczek na Śnieżkę i w okolice Samotni. Obie dzieli około 25 kilometrów, a przejazd samochodem zajmuje zwykle 35-45 minut, zależnie od natężenia ruchu.
Przy dwóch pełnych dniach warto wybrać trasy o odmiennym charakterze. Pierwszego dnia można przejść przez okolice Szrenicy, po drodze odwiedzając najwyższy wodospad polskich Karkonoszy. Drugiego dnia dobrym kierunkiem będzie Śnieżka, z możliwością zatrzymania się nad Małym Stawem. Taki układ pozwala zobaczyć dwa różne oblicza gór bez konieczności pokonywania całego grzbietu podczas jednej wyprawy.
Dzień pierwszy – Szrenica i najpiękniejsze zakątki zachodnich Karkonoszy
Szrenica wznosi się na wysokość 1362 m n.p.m. i należy do najbardziej charakterystycznych szczytów zachodniej części Karkonoszy. Jej okolice wyróżniają się rozległymi panoramami, interesującymi formacjami skalnymi i licznymi miejscami, w których można odpocząć przed dalszą wędrówką.
Proponowana trasa: Szklarska Poręba – Wodospad Kamieńczyka – Hala Szrenicka – okolice Szrenicy – Mokra Przełęcz – Schronisko pod Łabskim Szczytem – Szklarska Poręba.
Długość: około 14-15 km, z uwzględnieniem krótkiego podejścia na Szrenicę. Czas przejścia: około 5-6 godzin, nie licząc dłuższych postojów.
Wodospad Kamieńczyka i Hala Szrenicka
Wycieczkę można rozpocząć przy ulicy Turystycznej w Szklarskiej Porębie, skąd czarny szlak prowadzi w kierunku Rozdroża pod Kamieńczykiem. Dalej czerwone oznaczenia wskazują drogę do Wodospadu Kamieńczyka, którego wody spadają trzema kaskadami z wysokości 27 metrów. Wodospad otacza skalisty wąwóz o ścianach sięgających kilkudziesięciu metrów. Zejście na jego dno jest dodatkowo płatne i odbywa się wyznaczoną trasą.
Za wodospadem rozpoczyna się dłuższe podejście na Halę Szrenicką. Początkowo droga biegnie wśród drzew, jednak wraz ze wzrostem wysokości las stopniowo ustępuje miejsca kosodrzewinie i otwartym przestrzeniom. Przy schronisku na Hali Szrenickiej znajduje się dogodne miejsce na odpoczynek. Przy dobrej widoczności można stąd dostrzec Góry Izerskie i zabudowania Szklarskiej Poręby.
Szrenica, Trzy Świnki i zejście przez Łabski Szczyt
Z Hali Szrenickiej czerwony szlak prowadzi w kierunku Granicznej Łąki i formacji skalnej Trzy Świnki. Po drodze warto uwzględnić krótkie odejście na Szrenicę, na której znajduje się kolejne górskie schronisko. Ze szczytu rozciąga się szeroka panorama zachodnich Karkonoszy, a w pogodne dni można obserwować także odleglejsze pasma Sudetów.
W pobliżu Trzech Świnek uwagę przyciągają trzy granitowe skały, którym procesy wietrzenia nadały osobliwe kształty. Z tym miejscem związane są również karkonoskie legendy o Duchu Gór. Dalej trasa dociera do Mokrej Przełęczy, skąd zielony szlak, nazywany Mokrą Drogą, prowadzi w kierunku Schroniska pod Łabskim Szczytem. Powrót do Szklarskiej Poręby odbywa się żółtym szlakiem.
Śnieżne Kotły – propozycja dla bardziej wytrwałych
Przy dobrej kondycji i odpowiednim zapasie czasu wycieczkę można rozszerzyć o Śnieżne Kotły. W tym celu z okolic Mokrej Przełęczy należy kontynuować wędrówkę czerwonym szlakiem grzbietowym, mijając Twarożnik i Czeską Budkę. Trzeba jednak uwzględnić kilka dodatkowych kilometrów w obie strony.
Śnieżne Kotły to dwa ogromne kotły polodowcowe, których skalne ściany osiągają wysokość około 150 metrów. Ich charakterystycznym elementem jest budynek dawnego schroniska, pełniący obecnie funkcję stacji radiowo-telewizyjnej. Ze względu na strome urwiska należy korzystać wyłącznie z wyznaczonych ścieżek i punktów widokowych.
Dzień drugi – z Karpacza przez Samotnię na Śnieżkę
Drugiego dnia warto przenieść się do wschodniej części Karkonoszy. Głównym celem będzie Śnieżka, najwyższy szczyt całych Sudetów, osiągający 1603 m n.p.m. Trasa prowadząca z Karpacza pozwala przy okazji zobaczyć jeden z najpiękniejszych karkonoskich krajobrazów, czyli Kocioł Małego Stawu.
Proponowana trasa: Karpacz – Świątynia Wang – Polana – Samotnia – Strzecha Akademicka – Dom Śląski – Śnieżka – powrót do Karpacza.
Długość: około 17-19 km przy powrocie w okolice Świątyni Wang. Czas przejścia: około 7-9 godzin, zależnie od tempa, wybranego wariantu zejścia i długości postojów.
Od Świątyni Wang do schroniska Samotnia
Początek wędrówki znajduje się przy Świątyni Wang w Karpaczu Górnym. Ten drewniany kościół został zbudowany w Norwegii na przełomie XII i XIII wieku, a w XIX stuleciu przeniesiono go do Karpacza. Jego charakterystyczna konstrukcja i bogate zdobienia stanowią interesujący przykład średniowiecznej architektury skandynawskiej.
Niebieski szlak prowadzi stąd przez Polanę w kierunku Kotła Małego Stawu. Za Domkiem Myśliwskim otoczenie stopniowo się zmienia, a górska ścieżka odsłania widok na jeden z najbardziej rozpoznawalnych krajobrazów Karkonoszy.
Nad brzegiem Małego Stawu, na wysokości 1195 m n.p.m., stoi schronisko Samotnia. Niewielki budynek z charakterystyczną wieżyczką, otoczony stromymi zboczami polodowcowego kotła, tworzy wyjątkowo malowniczą scenerię. Sam staw jest jeziorem polodowcowym, którego głębokość dochodzi do około siedmiu metrów. To dobre miejsce na dłuższy postój przed kolejnym podejściem.
Przez Strzechę Akademicką na najwyższy szczyt Sudetów
Od Samotni szlak wznosi się w kierunku Strzechy Akademickiej, jednego z najstarszych schronisk w Karkonoszach. Następnie trasa prowadzi przez okolice Spalonej Strażnicy i Równię pod Śnieżką do Domu Śląskiego, położonego na wysokości około 1400 m n.p.m.
Ostatni etap to podejście czerwonym szlakiem na Śnieżkę. Choć od Domu Śląskiego do wierzchołka pozostaje stosunkowo niewielki dystans, kamienista ścieżka wymaga nieco więcej wysiłku. Na szczycie znajduje się charakterystyczne obserwatorium meteorologiczne o futurystycznej konstrukcji przypominającej trzy połączone dyski oraz zabytkowa kaplica św. Wawrzyńca.
Przy dobrej widoczności panorama obejmuje znaczną część Sudetów i rozległe obszary po czeskiej stronie granicy. Powrót można zaplanować przez Dom Śląski i Strzechę Akademicką, a następnie zejść do Karpacza. Inną możliwością jest trasa przez Kopę, która pozwala uniknąć ponownego przechodzenia całej drogi w przeciwnym kierunku.
Jakie trasy wybrać przy mniejszej ilości czasu?
Nie każdy weekend musi oznaczać dwie długie wędrówki. W okolicach Karpacza krótszą alternatywą będzie wycieczka spod Świątyni Wang do Samotni i Strzechy Akademickiej, bez zdobywania Śnieżki. Pozwala ona zobaczyć Kocioł Małego Stawu i dwa słynne schroniska, a jednocześnie ograniczyć liczbę kilometrów i przewyższenia.
Osoby szukające dłuższego i mniej oczywistego wariantu wejścia na najwyższy szczyt Sudetów mogą rozważyć szlak na Śnieżkę przez Sowią Przełęcz. Trasa prowadzi przez wschodnią część Karkonoszy, w pobliżu czeskiego schroniska Jelenka i Czarnego Grzbietu, skąd roztaczają się interesujące widoki na okoliczne góry.
W zachodniej części pasma dobrym pomysłem na krótszą wycieczkę jest natomiast Wodospad Szklarki, do którego prowadzi łatwa droga od parkingu przy szosie między Szklarską Porębą a Piechowicami. Przy wodospadzie znajduje się schronisko Kochanówka, a sam spacer można połączyć ze zwiedzaniem pobliskich atrakcji Szklarskiej Poręby.
Gdzie najlepiej zatrzymać się podczas weekendu w Karkonoszach?
Wybór noclegu zależy przede wszystkim od planowanych tras. Szklarska Poręba sprawdzi się w przypadku wycieczek na Szrenicę, w okolice Śnieżnych Kotłów i do wodospadów. Karpacz będzie wygodniejszy dla osób zamierzających zdobyć Śnieżkę lub przejść szlak prowadzący przez Samotnię. Przy planie obejmującym obie miejscowości warto rozważyć również Jelenią Górę, choć oznacza to dłuższe dojazdy do punktów startowych.
Podczas poszukiwania zakwaterowania pomocne może być porównanie dostępnych hoteli i innych obiektów noclegowych w wybranej okolicy. Hotels Scanner pozwala zestawić propozycje zakwaterowania, co ułatwia znalezienie miejsca odpowiadającego planowanej trasie i terminowi wyjazdu. Warto przy tym sprawdzić dokładną lokalizację obiektu, ponieważ nocleg na obrzeżach miejscowości może oznaczać dodatkowy dojazd do początku szlaku.
O czym warto wiedzieć przed wejściem na karkonoskie szlaki?
Większość opisanych tras przebiega przez Karkonoski Park Narodowy, na którego terenie obowiązują określone zasady udostępniania szlaków. Wstęp do parku jest na ogół płatny, a bilety można nabyć w punktach sprzedaży lub przez internet.
Niektóre odcinki są okresowo zamykane ze względu na zagrożenie lawinowe, oblodzenie albo ochronę przyrody. Dotyczy to między innymi czerwonego szlaku przez Kocioł Łomniczki, niebieskiego odcinka prowadzącego do Samotni oraz wybranych ścieżek w rejonie Śnieżnych Kotłów. Terminy zamknięć mogą się zmieniać, dlatego przed wycieczką należy sprawdzić aktualny komunikat na stronie Karkonoskiego Parku Narodowego.
Istotna jest również pogoda. Na głównym grzbiecie Karkonoszy warunki bywają znacznie trudniejsze niż w położonych niżej miejscowościach. Silny wiatr, mgła i gwałtowne spadki temperatury mogą występować nawet latem. Przy ograniczonej widoczności rozsądniejszym rozwiązaniem będzie krótsza trasa przebiegająca poniżej grzbietu, na przykład do jednego ze schronisk. Pozwoli to dostosować program wycieczki do rzeczywistych warunków, zamiast realizować go bez względu na pogodę.
Autor: Zyrex
